0
Böyle Miydi?
Bilmem bu kültür tekrar düzelir mi? Ya da şu yazımı çocuklar okur mu? Okumasalarda önemli değil ya ben yine içimi dökeceğim. Hem zaten hangi yazılanı önemsiyoruz ki. Sakalı olanın bile sözü geçmiyor artık. Hoca efendi camide ezan okusa da duyan var mı sanki? Yine de yazacağım. Okumayışlara inat yazacağım. Sömürülmüş nesile ağlaya ağlaya yazacağım.
Hani şu yeni nesil, dilime dolandı ya bundan daha bol malzeme çıkar bana. Hem ben mi zorluyorum ki. Allah aşkına söylesin biri? Kendileri ısrarla kaşınmıyor mu sanki?
Çocukluğumuzda böylemiydi oysa? (ekranı buğulandırdım gene turuncu bir tonda, ahh ney sesleri de olsa ne güzel olurdu şimdi) Yahu şu oyunlarımız var dı ya hatırlarsınız. Hoş kızların oyununu bilirim ben ama erkeklerinde top merakı güzeldi. Lastik atlardık terlercesine. Sokak ortasında 13 yaşında da olsak oyun oynardık. Şimdi 13 yaş oyun oynar mı hiç.
Onlar kocaman efendim ne oyunu, esrar içerler, kız arkadaşlarını parkta mıncıklarlar(hoş o yaşta neresi eline gelecekse artık) Bilgisayarda contur strike oynarlar. Hatta bu onları kesmez hackerlık yolunda adım adım ilerleyip o yaşda kariyeri "fulllerler" Kızlar sa daha bir alem. Barbie'nin ne olduğunu resimlerden bilirler. Onlara elbise dikmek yerine, bolca makyaj yapıp yaşlarından 5 yaş büyük abileriyle koklaşmayı meziyet bilirler. İnternette arkadaş ararlar (sosyal olmak adına bir adımdır bu) Nerde kaldı tarihi eser oldu bizim saklambaçlarımız, yedi kule, istop..v.b. oyunlarımız. Hani müzelik bunlar müzelik.
Ve yine bu aynı çocuklar 23 nisanda el ele verip hep bir ağızdan şarkı söylerler. "Bir dünya bırakın biz çocuklara". Öyle delice bizden hesap sorarlar.
Ahh! efendim ben çocuklardan hesap soruyorum. Bizim bıraktığımız masum oyunlar nerede? Bizim çocukluğumuz nerede? "Bu dünyayı biz mi çocuklara bıraktık, çocuklar mı dünyamızı yıktı?"
Ahh! efendim haykırıyorum işte, "Bir dünya bırakın biz çocuk kalanlara, sizleri izleyerek iç çekelim yaşımıza..."
Bilmem bu kültür tekrar düzelir mi? Ya da şu yazımı çocuklar okur mu? Okumasalarda önemli değil ya ben yine içimi dökeceğim. Hem zaten hangi yazılanı önemsiyoruz ki. Sakalı olanın bile sözü geçmiyor artık. Hoca efendi camide ezan okusa da duyan var mı sanki? Yine de yazacağım. Okumayışlara inat yazacağım. Sömürülmüş nesile ağlaya ağlaya yazacağım.
Hani şu yeni nesil, dilime dolandı ya bundan daha bol malzeme çıkar bana. Hem ben mi zorluyorum ki. Allah aşkına söylesin biri? Kendileri ısrarla kaşınmıyor mu sanki?
Çocukluğumuzda böylemiydi oysa? (ekranı buğulandırdım gene turuncu bir tonda, ahh ney sesleri de olsa ne güzel olurdu şimdi) Yahu şu oyunlarımız var dı ya hatırlarsınız. Hoş kızların oyununu bilirim ben ama erkeklerinde top merakı güzeldi. Lastik atlardık terlercesine. Sokak ortasında 13 yaşında da olsak oyun oynardık. Şimdi 13 yaş oyun oynar mı hiç.
Onlar kocaman efendim ne oyunu, esrar içerler, kız arkadaşlarını parkta mıncıklarlar(hoş o yaşta neresi eline gelecekse artık) Bilgisayarda contur strike oynarlar. Hatta bu onları kesmez hackerlık yolunda adım adım ilerleyip o yaşda kariyeri "fulllerler" Kızlar sa daha bir alem. Barbie'nin ne olduğunu resimlerden bilirler. Onlara elbise dikmek yerine, bolca makyaj yapıp yaşlarından 5 yaş büyük abileriyle koklaşmayı meziyet bilirler. İnternette arkadaş ararlar (sosyal olmak adına bir adımdır bu) Nerde kaldı tarihi eser oldu bizim saklambaçlarımız, yedi kule, istop..v.b. oyunlarımız. Hani müzelik bunlar müzelik.
Ve yine bu aynı çocuklar 23 nisanda el ele verip hep bir ağızdan şarkı söylerler. "Bir dünya bırakın biz çocuklara". Öyle delice bizden hesap sorarlar.
Ahh! efendim ben çocuklardan hesap soruyorum. Bizim bıraktığımız masum oyunlar nerede? Bizim çocukluğumuz nerede? "Bu dünyayı biz mi çocuklara bıraktık, çocuklar mı dünyamızı yıktı?"
Ahh! efendim haykırıyorum işte, "Bir dünya bırakın biz çocuk kalanlara, sizleri izleyerek iç çekelim yaşımıza..."
